Nagranie:
Maria Markowska

Przepisanie:
Małgorzata Klinkosz; Karolina Serkowska

Opracowanie:
—

Informatorka:
Maria Markowska – ur. 8.12.1956 r. w Kartuzach; kaszubszczyznę zna z domu, w którym mówiło się wyłącznie po kaszubsku; wykształcenie średnie; ma dwójkę dzieci, które nie mówią po kaszubsku; jej kaszubszczyzna zawiera innowacje leksykalne z okolic ostrzyckiego

Móm dly waji płewjystka. Młeja drëchna, taku malinku, cz’ësto mału, w tacz’ich szerocz’ich cz’itlach wjedno chłedza, co wedle szerocz’ich błucz’ków miesz’ka, kłedle Stajszewa, w malińczim budinku. Słoma na dachu, w chlywie krowë, kurë tam bełë, sinie tisz’ i wedle nich stojył koń.

Përzna rolë za budinkiem jisz’ so tam wala. I ta bjedny białecz’ka mały młuśa sama to wśetko łebrobic. No bo chłop ji łe zymku łumar, córecz’ka wëprowadza sa dalek za miedza, miała wiele dzecusz’ków, ni młegła nic płemóc.

Tery co bjidny białka tak wzyra, stała so ji niesz’cz’escy. I tere co, wzyra bes te rytë. Rytë patrzy tak fejn te łekna som, ale malinći, ale cz’yrny. Wza ś sz’mata i zacz’a mëc. Mëje jedno łekno, drëdżi, chłec łene są malinczi, ale moła je, bo mówi „Młuśi fajn łebzyrac ten pjankny swjat, a cosz’ z tegłe cz’ej łene są cz’yrny?”.

I wza ta sz’ytora i mëje te łekna, mëje, mëje. Ale ci łena ju skłyńczia, ti łena so ni młegła wëprostowac. Błelył ji tak ten chrzëpt, a krzëwô łena ji bëła, jak ten pytoruk i so wëprostowac ni młegła.

Tere sz’ukac radë. Płemësla so łe mje, mówia młusz’a jisc do młeji kumë, młeże łena dy rada. No ji pszetrëka so bjydyćka, ledwłe, bes wszesz’czi mjedze, sz’ła płe miedzach, płe rowach psze płe krzach, wedle błecynów, wedle tych krzewóf tam, wedle stawóf.