Nagranie:
Jadwiga Wronicz

Przepisanie:
Jadwiga Wronicz

Opracowanie:
Jadwiga Wronicz

Informatorki:
Anna Juroszek – urodzona w Koniakowie w r. 1947; stale mieszkająca w Koniakowie

Jadwiga Łacek – urodzona w Koniakowie w r. 1917; stale mieszkająca w Koniakowie

– Ciotko, bo my se tag m|yślały z Jadziou m, jag my tu sz’ły, że dybyście nóm łopowiedzieli, jako to tu tyn grunt, czi to tu było k|upioune w tej Bukowinie, czi to tu byli t|aczikowie starzi tu byli?
– Tu byli taczikowie. Starzi. Mouj tata tustyl pochodził. I tyn drugi brat … to byli bracia, razym tu. Ale tyn łod Franusia …
– łOd Franusia z doły, to też był brat waszigo taty?
– To był brat mojigo taty. Nou i ouni to pol’e, co tu było całe, tou ż to dostali na poły. A miyszkoł tu przedtym … T ouż jo teraz … bo jo sie uż łod taty ni|e dopytała, bo jako … ci to tam taki młody rozmyślo o tym, co to … ło takich wiecach? Jakisi … wdycki … tela pamiyncym, że nazywali go Sztouczan. A un miyszkoł tam w tej … w tym budynku, kany Francek bywoł, jyny to był stary jeszcze, a Franceg uż miyszkoł w nowym.
– Aha, to była staro chałupa, a to potym dziepro se tacik zaś postawili nowoum.
– A toum nowoum postawili jyny co jest … co był … co teraz jeszcze jes tyn chlyw, ta drugo czyńść, to jeszcze je z tego starego budynku. A ta drugo czyńść, co Franceg miyszkoł, touż to postawili nowe.
– No bo to tak kiyjszi b|ywało, że tych chałupouw było sz’koda, tych ścian, t ouż robili z tych starych chałupouw nowe jako dyby. Ni?
– T ouż to. Bo to zrobili nowy cały postawili.
– Ganc nowe?
– Ganc nowe, całe. To uni … wtedy to było tak. Bo tam je to drzewo jeszcze fajne szcz’any taki, zdrowucz’ki, fajne. To było tak, uni prz|edali krowym i za toum krowym postawili tam tyn kouniec jedyn.
– Nou podziwej sie!
– A piwnice uż były stare, soum taki jeszcze jako były. Jyny to na wyrchu postawili z nowych. Nou.
– A mama, matka pochodzili Z|o Bagiyn?
– Matka moja?
– Mojigo taty.
– Ja, twojigo taty, jo teraz nie wiym, skiyl pochodzili ta matka pyrszo, ta mama. Jo nie wiym. Z|a Bagnami była mojigo taty sziostra. Wiysz?
– A mie szie zdo, że matka tej Zo Bagiyn, bo mi tata powiadali.
– Może bedziesz wiyncel wiedzieć.
– Touż ciotko, p|oczuwejcie, a tyn grunt na łOśniatej, touż to je co?
– Tyn grunt na łOśniatej? Jo Też ci tak nie powiym, jako …, coby to żesz wiedziała dokładnie, bo jo też tak nie wiym.
– Aha, bo mie sie zdało …, bo my tak tu szły, to my se tak uwożiły, że sie waj spytomy, bo też tak dokładnie nie pamiyntoumy, jako to tata łopowiadowali.
– To Na Plynisku to tam było…, to tego gruntu było łosiym jochouw, jochouw wszeckigo, co mioł tata twouj i Mihoł. Wiysz? Touż to mieli na poły. A jako to było, czi to…
– A Mie sie zdo, że uni to kupili.
– Czi to kupili?
– Z łOśniatej tacikowie to kupili.
– Nou t ouóż może bejesz lepi wiedzieć, bo jo ło tym nie wiym. Jyny tela wiym, że to wyście dostali na poły, Jano z M│ichałym. Michoł spłacoł Kubym, a Jano spłacoł J│ozefa. Tak to było. Bo tak to downi było.
– Tak to bywało, nou.